Τι είναι η αρθροπάθεια: οι τύποι, τα συμπτώματα και οι μέθοδοι θεραπείας της

Η αρθροπάθεια είναι μια εκφυλιστική ασθένεια δυστροφικής φύσης, που εκφράζεται σε βλάβες στον ιστό του χόνδρου και στις αρθρώσεις. Περίπου το ένα τρίτο των ηλικιωμένων διαγιγνώσκεται με αυτή την πάθηση. Επομένως, αξίζει να γνωρίζετε με ποιον ειδικό να επικοινωνήσετε και πώς να αντιμετωπίσετε αυτήν την ασθένεια.

Τύποι αρθρώσεων

Η παράμετρος με την οποία η αρθροπάθεια χωρίζεται σε τύπους είναι η εντόπιση. Με βάση αυτό, οι ειδικοί έχουν συντάξει την ακόλουθη ταξινόμηση της νόσου:

• Σπονδυλόαρθρωση. Η σπονδυλική οστεοαρθρίτιδα επηρεάζει έναν ή περισσότερους σπονδύλους της σπονδυλικής στήλης. Η αιτία της σπονδυλαρθρίτιδας είναι η υπερβολική πίεση σε ένα συγκεκριμένο μέρος της σπονδυλικής στήλης. Η σκολίωση είναι μια κοινή αιτία αυτού του τύπου ασθένειας, όπως και άλλες διαταραχές της στάσης του σώματος.
• Ακάλυπτη αρθροπάθεια. Η αρθροπάθεια του τραχήλου της μήτρας σχετίζεται άμεσα με τη φυσική διαδικασία γήρανσης του ανθρώπινου σώματος, επομένως τις περισσότερες φορές διαγιγνώσκεται σε ηλικιωμένους.

• Αρθροπάθεια της άρθρωσης του ώμου. Η αρθροπάθεια του ώμου είναι αρκετά συχνή στον πληθυσμό, ιδιαίτερα στους άνδρες. Τα δύο τρίτα των ατόμων που έχουν διαγνωστεί με αρθροπάθεια ώμου εμφανίζουν παραμόρφωση των αρθρώσεων του βραχίονα.
• Οστεοαρθρίτιδα των χεριών. Η αρθροπάθεια των περιφερικών μεσοφαλαγγικών αρθρώσεων είναι ένας άλλος τύπος αρθρώσεων. Η ασθένεια ονομάζεται επίσης κόμβοι του Heberden. Πιο συχνή στις γυναίκες κατά την εμμηνόπαυση.
• Κοξάρθρωση. Η οστεοαρθρίτιδα των αρθρώσεων του ισχίου συνήθως επηρεάζει μεσήλικες και ηλικιωμένους. Ωστόσο, εάν υπάρχει δυσπλασία των αρθρώσεων (συγγενείς διαταραχές της δομής των οστών), τότε η ασθένεια μπορεί να εντοπιστεί και σε νεαρά άτομα.
• Γονάρθρωση. Η οστεοαρθρίτιδα των αρθρώσεων του γόνατος είναι ένας από τους πιο συνηθισμένους τύπους. Τα άτομα άνω των 45 ετών είναι πιο ευαίσθητα σε αυτό. Η ασθένεια είναι πιο συχνή στις γυναίκες παρά στους άνδρες.
• Αρθροπάθεια αστραγάλου. Τραυματισμοί ποδιών, υπεξάρθρημα, μώλωπες στα πόδια και παρόμοια προβλήματα είναι προάγγελοι αυτής της ομάδας ασθενειών. Εμφανίζεται σε όλες τις ηλικίες και κατηγορίες του πληθυσμού.
• Πρωτοπαθής πολυοστεοάρθρωση. Η νόσος Kellgren χαρακτηρίζεται από γενική εξασθένηση των συνδέσμων και μυϊκή δυστροφία. Εμφανίζεται σε γυναίκες κατά την εμμηνόπαυση με φόντο τη γενική αρθροπάθεια των άκρων.

Ο μηχανισμός ανάπτυξης της αρθροπάθειας

Στην κανονική του κατάσταση, ο χόνδρος έχει λεία επιφάνεια και είναι επίσης αρκετά εύκαμπτος. Χάρη σε αυτό, οι αρθρικές επιφάνειες μπορούν να μετακινηθούν μεταξύ τους χωρίς δυσκολία. Με άλλα λόγια, ο υγιής χόνδρος παρέχει το απαραίτητο επίπεδο απορρόφησης κραδασμών και μειώνει το φορτίο στα οστά, τους μύες και τους συνδέσμους.

Ως αποτέλεσμα της αρθροπάθειας, με την πάροδο του χρόνου η επιφάνεια του χόνδρου γίνεται όλο και πιο τραχιά και εμφανίζεται τριβή όταν κινούνται οι αρθρώσεις. Μικρά σωματίδια αρχίζουν να διαχωρίζονται από τον χόνδρο, εισχωρώντας τελικά στην κοιλότητα της άρθρωσης και το υγρό.

Περαιτέρω, ο χόνδρος γίνεται όλο και πιο άκαμπτος, έως ότου οστεοποιηθεί. Οι κύστεις σχηματίζονται στις κεντρικές και βαθιές ζώνες, που έρχονται σε άμεση επαφή με τις αρθρώσεις.

Αυτό εξασφαλίζει συνεχή τραυματισμό της κάψουλας και του αρθρικού υμένα της άρθρωσης, προκαλώντας πάχυνσή τους. Με την πάροδο του χρόνου, η ίδια η δομή των οστών καταστρέφεται επίσης - παραμορφώνονται και εμφανίζονται περίεργες προεξοχές στις άκρες.

Το αυξημένο φορτίο στους συνδέσμους και τους μύες συμβάλλει στην εμφάνιση ινωδών βλαβών. Αυξάνεται η πιθανότητα βλάβης του συνδέσμου-μυϊκού συστήματος (διαστρέμματα, ρήξεις, ρήξεις). Με σημαντική καταστροφή του χόνδρου, οι κινήσεις περιορίζονται έντονα και ο σχηματισμός αγκύλωσης είναι συχνό φαινόμενο.

Αιτίες και παράγοντες κινδύνου

Τα αίτια της αρθροπάθειας είναι ποικίλα και πολύπλευρα. Ωστόσο, υπάρχουν ομάδες παραγόντων που αυξάνουν τις πιθανότητες εμφάνισης της νόσου:

• ηλικία άνω των 60 ετών·
• παχυσαρκία και μεγάλο σωματικό βάρος, που δημιουργεί αυξημένη πίεση στις αρθρώσεις.
• μη συμμόρφωση με τις προφυλάξεις ασφαλείας και τους κανονισμούς εργασίας·
• διαταραχή του ενδοκρινικού συστήματος.
• ορμονική ανισορροπία?
• έλλειψη βιταμινών και μικροστοιχείων στο σώμα.
• δηλητηρίαση με ορισμένες τοξικές ουσίες.
• κακές περιβαλλοντικές συνθήκες στον τόπο κατοικίας και εργασίας·
• συχνή υποθερμία του σώματος.

Πρωτοπαθής αρθροπάθεια

Η πρωτοπαθής αρθροπάθεια είναι μια συνέπεια που εμφανίζεται ως αποτέλεσμα της διακοπής των αναγεννητικών διεργασιών, της αυξημένης εκφύλισης του χόνδρινου ιστού της άρθρωσης χωρίς συνοδευτικές ανωμαλίες στη λειτουργία του σώματος στο σύνολό του.

Κατά κανόνα, η πρωτοπαθής αρθροπάθεια εμφανίζεται ως αποτέλεσμα κληρονομικών παραγόντων:

• Σύνθεση χόνδρινου ιστού. Μια γενετική διαταραχή στη σύνθεση του ιστού που συνθέτει τον χόνδρο, η οποία επιταχύνει την καταστροφή, αποτελεί άμεση προϋπόθεση για την αρθροπάθεια. Όσο πιο γρήγορα προσβάλλεται ο χόνδρος, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα εμφάνισης της νόσου.
• Συγγενές ελάττωμα του μυοσκελετικού συστήματος. Με την πάροδο του χρόνου, οδηγεί σε τραυματισμό μιας συγκεκριμένης περιοχής του ιστού της άρθρωσης του χόνδρου, ο οποίος, με τη σειρά του, οδηγεί τελικά σε ασθένεια.
• Κληρονομικότητα. Η αρθροπάθεια έχει μεγάλες πιθανότητες να κληρονομηθεί. Εάν τουλάχιστον ένας από τους γονείς έχει αυτή την ασθένεια, τότε αξίζει να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στις αρθρώσεις του παιδιού.

Δευτεροπαθής αρθροπάθεια

Όπως αναφέρθηκε ήδη, η δευτεροπαθής αρθροπάθεια δεν εμφανίζεται από μόνη της. πάντα προηγείται κάποιος παράγοντας:

• Μηχανική βλάβη στην άρθρωση. Τραύμα, κάταγμα ενδοαρθρικού οστού, συνεχές υπερβολικό φορτίο και πολλοί άλλοι παράγοντες έχουν εξαιρετικά μεγάλες πιθανότητες να προκαλέσουν μια επακόλουθη ασθένεια. Επιβαρυντικός παράγοντας είναι η ανεπαρκής ή η απουσία θεραπείας.
• Χειρουργική επέμβαση. Δεν είναι τόσο η ίδια η επέμβαση, αλλά το ιατρικό λάθος που μπορεί να προκαλέσει βλάβη στην άρθρωση ή τον χόνδρο.
• Ασθένεια των αρθρώσεων. Η αρθροπάθεια εμφανίζεται συχνά ως αποτέλεσμα μιας φλεγμονώδους διαδικασίας: αρθρίτιδα, αρθρίτιδα. Επιπλέον, διαβάστε πώς διαφέρει η αρθρίτιδα από την αρθρίτιδα.
• Αγγειακή νόσος. Πολλές ασθένειες του αγγειακού συστήματος που διαταράσσουν την παροχή αίματος στην άρθρωση μπορεί να οδηγήσουν σε αρθροπάθεια. Η λίστα τους περιλαμβάνει κιρσούς, αθηροσκλήρωση, εξουδετερωτική ενδαρτηρίτιδα κ.λπ.
• Αυτοάνοσο νόσημα. Ασθένειες όπως η αιμοχρωμάτωση, η ψωρίαση, η ουρική αρθρίτιδα, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και άλλες είναι επίσης απαραίτητη προϋπόθεση για τη νόσο.

Η δευτερογενής αρθροπάθεια εμφανίζεται ως αποτέλεσμα παθολογικών διεργασιών ή ως συνέπεια μερικής καταστροφής της αρθρικής επιφάνειας λόγω βλάβης από εξωτερικές επιδράσεις.

Η διαφορά μεταξύ πρωτοπαθούς και δευτεροπαθούς αρθροπάθειας εκφράζεται στη δυναμική και τα προαπαιτούμενα της νόσου: στον πρωτοπαθή τύπο, η νόσος εμφανίζεται αργά και φυσικά, ενώ για τον δευτεροπαθή τύπο είναι απαραίτητο ένα έναυσμα ανάπτυξης.

Συμπτώματα

Η αρθροπάθεια συνοδεύεται από χαρακτηριστικά και αναγνωρίσιμα συμπτώματα:

• Οδυνηρές αισθήσεις. Ο πόνος στις αρθρώσεις είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα της νόσου. Για την αρθροπάθεια, ο πόνος εμφανίζεται όταν κινείται ή όταν υπάρχει ισχυρό φορτίο στην φλεγμονώδη άρθρωση. Ο πόνος είναι αισθητός αλλά ανεκτός. Ωστόσο, με την πάροδο του χρόνου, τα συμπτώματα γίνονται πιο έντονα και τελικά ο πόνος θα συνοδεύει τον ασθενή ακόμα και σε ηρεμία.
• Τραγάνισμα. Η αρθροπάθεια συχνά συνοδεύεται από μια αίσθηση τσακίσματος στην φλεγμονώδη άρθρωση. Το σύμπτωμα εμφανίζεται ως αποτέλεσμα της σταδιακής καταστροφής της στιβάδας του χόνδρου και της επακόλουθης τριβής των οστών. Εάν οι αρθρώσεις ενός ατόμου ραγίζουν, αυτό δεν είναι ακόμη λόγος για πανικό. Με την αρθροπάθεια, το τσούξιμο είναι αρκετά συγκεκριμένο - τραχύ και ξηρό. Επομένως, δεν πρέπει να κλείσετε ραντεβού με έναν ειδικό, σπάζοντας μετά βίας τις αρθρώσεις σας. Ειδικά αν δεν υπάρχουν άλλα συμπτώματα.
• Δυσκαμψία των κινήσεων. Καθώς η αρθροπάθεια αναπτύσσεται, περιορίζει όλο και περισσότερο την κίνηση λόγω οστεοποίησης και καταστροφής του χόνδρου.
• Αλλαγή στην εμφάνιση της άρθρωσης. Ένα από τα συνοδά συμπτώματα είναι η παραμόρφωση της φλεγμονώδους άρθρωσης. Ένα άτομο με αρθροπάθεια μπορεί να παρατηρήσει ότι η εμφάνιση μιας ή περισσότερων αρθρώσεων έχει αλλάξει: για παράδειγμα, τα γόνατα που ήταν αιχμηρά σε όλη τους τη ζωή έχουν γίνει πιο στρογγυλεμένα.
• Φλεγμονή των μαλακών ιστών. Ωστόσο, η αρθροπάθεια μπορεί να προκαλέσει όχι μόνο παραμόρφωση της άρθρωσης, αλλά και φλεγμονή των μαλακών ιστών, συνοδευόμενη από τη συσσώρευση υγρού γύρω από τον χόνδρο (διάχυση).

Στάδια αρθροπάθειας

Η διαδικασία ανάπτυξης της αρθρώσεως περιλαμβάνει τρία στάδια:

• Η αρθροπάθεια του πρώτου σταδίου χαρακτηρίζεται από μικρό πόνο κατά την κίνηση και ελαφρά φορτία στην πάσχουσα άρθρωση. Ωστόσο, ήδη από το πρώτο στάδιο, αρχίζει μια αλλαγή στη δομή και τη σύνθεση του ιστού χόνδρου.
• Ξεκινώντας από το δεύτερο στάδιο, η ίδια η άρθρωση παραμορφώνεται και καταστρέφεται. Οι εκδηλώσεις πόνου γίνονται όλο και πιο αισθητές, εμφανίζεται ένα δυνατό και ευδιάκριτο τσούξιμο.
• Το πιο σοβαρό στάδιο της αρθροπάθειας, το τρίτο, οδηγεί σε παθολογική παραμόρφωση της προσβεβλημένης άρθρωσης. Οπτικά, οι αρθρώσεις αρχίζουν επίσης να αλλάζουν. Στο τρίτο στάδιο, ο ασθενής αισθάνεται πλήρως όλα τα συμπτώματα της νόσου: ο πόνος ενοχλεί τις αρθρώσεις ακόμη και σε ηρεμία, το άτομο δεν μπορεί πλέον να κάνει τις συνήθεις κινήσεις και οπτικά οι αρθρώσεις γίνονται όλο και λιγότερο ελκυστικές.

Το τρίτο στάδιο της αρθρώσεως οδηγεί σε πλήρη καταστροφή της άρθρωσης, συνοδευόμενη από νεοαρθρώσεις (μερική αφύσικη κινητικότητα) ή ακόμη και πλήρη απώλεια κινητικότητας. Κατά κανόνα, στο τέλος του τρίτου σταδίου της αρθροπάθειας, οι ειδικοί αποφασίζουν για ριζική παρέμβαση - ενδοπροσθετική της κατεστραμμένης άρθρωσης.

Πιθανές επιπλοκές και συνέπειες

Η άκαιρη, λανθασμένη (ή απουσία) θεραπεία της αρθροπάθειας μπορεί να οδηγήσει σε πολλές δυσάρεστες συνέπειες. Αυτό δεν είναι μόνο η πλήρης καταστροφή της πάσχουσας άρθρωσης, αλλά και μια αλλαγή στην εμβιομηχανική της σπονδυλικής στήλης, η οποία μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση κηλών στους μεσοσπονδύλιους δίσκους και στην εξάπλωση της νόσου σε υγιείς αρθρώσεις.

Οι κύριες επιπλοκές της νόσου περιλαμβάνουν τις ακόλουθες παθολογίες:

• παραμόρφωση της άρθρωσης?
• καταστροφή από κοινού?
• παραβίαση της εμβιομηχανικής της σπονδυλικής στήλης και άλλων αρθρώσεων.
• κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου?
• αδυναμία εκτέλεσης κινήσεων ·
• μείωση του βιοτικού επιπέδου του ασθενούς.
• ο ασθενής καθίσταται ανάπηρος.

Ειδικός και διαγνωστικός

Εάν ανακαλύψετε συμπτώματα που ενυπάρχουν στην αρθροπάθεια, ο πρώτος ειδικός που πρέπει να επισκεφτεί ένα άτομο είναι ένας ορθοπεδικός. Στο μέλλον, ο γιατρός θα συλλέξει το ιστορικό, θα πραγματοποιήσει μια γενική εξέταση και θα παραπέμψει τον ασθενή για εξέταση, συμπεριλαμβανομένων:

• Ακτινογραφία (συνήθως σε δύο προβολές), απαραίτητη για την ανίχνευση συγκεκριμένων σημείων αρθροπάθειας.
• Υπολογιστική τομογραφία (CT) για τη μελέτη της οστικής δομής της προσβεβλημένης άρθρωσης.
• Μαγνητική τομογραφία (MRI), απαραίτητη για τον προσδιορισμό της κατάστασης των μαλακών ιστών.

Με βάση τα αποτελέσματα της εξέτασης, ο ορθοπεδικός μπορεί είτε να συνταγογραφήσει ο ίδιος θεραπεία είτε, εάν εντοπιστούν επιβαρυντικές περιστάσεις, να παραπέμψει τον ασθενή σε άλλους ειδικούς: ρευματολόγο, αιματολόγο, ενδοκρινολόγο, γυναικολόγο.

Θεραπεία

Η θεραπεία της αρθροπάθειας σπάνια περιλαμβάνει μόνο μία μέθοδο θεραπείας. Κατά κανόνα, στον ασθενή συνταγογραφείται μια ολόκληρη σειρά μέτρων, από τη σωστή διατροφή έως τη φαρμακευτική θεραπεία και τη φυσιοθεραπεία. Δεν είναι σπάνιες επίσης περιπτώσεις όπου ενδείκνυται χειρουργική επέμβαση.

Γενικές συστάσεις

Η θεραπεία της αρθροπάθειας, εκτός από συγκεκριμένα μέτρα, περιλαμβάνει αρκετές θεμελιώδεις συστάσεις:

• μειώστε το φορτίο στην πονεμένη άρθρωση στο ελάχιστο δυνατό.
• κυριολεκτική τήρηση του σχήματος που καθιέρωσε ο ορθοπεδικός.
• μια ορθολογική και σωστά διαμορφωμένη διατροφή, πλούσια σε βιταμίνες και μέταλλα.

Ναρκωτικά

Τα φάρμακα για την αρθροπάθεια ενδείκνυνται αρκετά συχνά. Κατά κανόνα, αυτοί είναι οι ακόλουθοι τύποι φαρμάκων:

• Αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Στο αρχικό στάδιο της θεραπείας, τα πρώτα καθήκοντα που πρέπει να επιλυθούν είναι η εξάλειψη του πόνου και της φλεγμονής. Η λύση στο δεύτερο πρόβλημα περιλαμβάνει τη χρήση μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων, που περιλαμβάνουν ενδοφλέβια και ενδομυϊκή χορήγηση.
• Ορμονικά κορτικοστεροειδή. Τα ορμονικά κορτικοστεροειδή ενδείκνυνται στο στάδιο της έξαρσης της αρθρώσεως. Τις περισσότερες φορές, αυτή η ομάδα φαρμάκων συνταγογραφείται με τη μορφή ενέσεων, αλλά μερικές φορές υπάρχουν επιθέματα, αλοιφές και βάμματα.
• Χονδροπροστατευτικά. Ο κύριος σκοπός της ομάδας φαρμάκων είναι η αποκατάσταση του χόνδρινου ιστού και η ομαλοποίηση της σύνθεσης του αρθρικού υγρού. Ο ασθενής πρέπει να πάρει το φάρμακο για μεγάλο χρονικό διάστημα, καθώς η διαδικασία ανάρρωσης διαρκεί πολύ. Σε προχωρημένες περιπτώσεις αρθροπάθειας, τα φάρμακα μπορεί να μην δώσουν το αναμενόμενο αποτέλεσμα.
• Παυσίπονα. Σε ιδιαίτερα σοβαρές περιπτώσεις της νόσου, μπορεί να συνταγογραφηθούν αναλγητικά, συμπεριλαμβανομένων των ναρκωτικών.

Θεραπευτική άσκηση

Η φυσικοθεραπεία συνταγογραφείται συχνά σε ασθενείς με αρθροπάθεια, ειδικά σε συνδυασμό με φαρμακευτική θεραπεία. Ο ορθοπεδικός επιλέγει ένα σύνολο ασκήσεων που πρέπει να εκτελεστούν σύμφωνα με τις ακόλουθες αρχές:

• Χωρίς βιασύνη. Το φορτίο και ο όγκος της προπόνησης θα πρέπει να αυξάνονται σταδιακά. δεν χρειάζεται να βιαστείτε, όσο κι αν θέλετε να επιταχύνετε την έναρξη ενός θετικού αποτελέσματος.
• Κανένας πόνος. Οι ασκήσεις φυσικοθεραπείας δεν πρέπει να προκαλούν πόνο. Η άσκηση μπορεί να φέρει δυσφορία, αίσθημα έντασης και κόπωσης, αλλά σε καμία περίπτωση πόνο. Εάν ο πόνος εξακολουθεί να υπάρχει, σημαίνει ότι οι ασκήσεις δεν γίνονται σωστά.
• Χωρίς υπέρταση. Οι ασκήσεις πρέπει να είναι έντονες, αλλά να μην αναγκάζουν τον ασθενή να υπερβάλει τον εαυτό του. Αξίζει να θυμάστε ότι όλα είναι καλά με μέτρο.
• Χωρίς σπασίματα. Μόνο η τακτική άσκηση μπορεί πραγματικά να ωφελήσει τις αρθρώσεις και να βοηθήσει να ξεπεραστεί η ασθένεια. Τα μαθήματα που γίνονται μία φορά το μήνα ανάλογα με τη διάθεσή σας δεν θα έχουν κανένα αποτέλεσμα.
• Χωρίς παροξύνσεις. Οι ασκήσεις πρέπει να γίνονται μόνο σε περιόδους ύφεσης της αρθροπάθειας.
• Χωρίς παραχωρήσεις. Τόσο οι προβληματικές όσο και οι υγιείς αρθρώσεις πρέπει να φορτώνονται εξίσου.

Φυσικοθεραπεία

Το πρώιμο στάδιο της αρθροπάθειας συνήθως αντιμετωπίζεται με φαρμακευτική αγωγή. Ωστόσο, σε συνδυασμό με φάρμακα, συχνά συνταγογραφούνται φυσιοθεραπευτικές διαδικασίες για την αύξηση της επίδρασης των φαρμάκων. Επιπλέον, με αυτή τη συνταγή, η δοσολογία και οι παρενέργειες των φαρμάκων μπορούν να μειωθούν.

Για την αρθροπάθεια, ενδείκνυνται οι ακόλουθες διαδικασίες:

• Ηλεκτροφόρηση. Μια απολύτως ανώδυνη διαδικασία που επιτρέπει στο συνταγογραφούμενο φάρμακο να δρα τοπικά και σε υψηλές συγκεντρώσεις ενώ ελαχιστοποιεί τυχόν παρενέργειες. Σας επιτρέπει να ανακουφίζετε γρήγορα τον πόνο, τη φλεγμονή, βελτιώνει τη διατροφή των αρθρώσεων και προάγει μια σειρά από άλλα ευεργετικά αποτελέσματα από τα φάρμακα.
• Έκθεση σε υπερήχους. Προκαλεί μια λίστα με ευεργετικά αποτελέσματα (θέρμανση, μικρομασάζ, βελτιώνει τη ροή του τριχοειδούς αίματος και τον μεταβολισμό στους ιστούς). Με άλλα λόγια, η φυσικοθεραπευτική διαδικασία στοχεύει στη βελτίωση της κατάστασης της άρθρωσης και γενικότερα του χόνδρινου ιστού.
• Έκθεση σε μαγνητικό πεδίο.Η φυσικοθεραπεία μειώνει τη φλεγμονή στην κατεστραμμένη άρθρωση και βελτιώνει τις μεταβολικές διεργασίες σε αυτήν. Ένας ορθοπεδικός μπορεί να συνταγογραφήσει γενική και (ή) τοπική μαγνητική θεραπεία ανάλογα με τον τύπο της αρθρώσεως και τη γενική υγεία του ασθενούς.
• Έκθεση ακτινοβολίας. Η φυσιοθεραπεία συνταγογραφείται όχι μόνο σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν αντενδείξεις σε άλλες φυσιοθεραπευτικές μεθόδους, αλλά και επιπλέον άλλων, ως μέσο επιτάχυνσης της ανάρρωσης.

Μασάζ

Το μασάζ είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης της αρθρώσεως λόγω της βελτίωσης της περιφερικής κυκλοφορίας του αίματος στην άρθρωση. Όσο καλύτερη είναι η κυκλοφορία του αίματος, τόσο καλύτερη είναι η θρέψη της άρθρωσης και του χόνδρου με θρεπτικά συστατικά.

Για την αρθροπάθεια, συχνά συνταγογραφούνται οι ακόλουθες τεχνικές μασάζ:

• Ιαπωνικά. Κατά την ιαπωνική τεχνική, ασκείται σημειακή φόρτιση σε ορισμένες περιοχές της άρθρωσης - σκληρές και επώδυνες. Τα φορτία πρέπει να δοσολογούνται αυστηρά, επομένως πρέπει να επικοινωνήσετε με έναν θεραπευτή μασάζ που ειδικεύεται στις ιαπωνικές τεχνικές.
• Φινλανδικός. Η τεχνική χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι οι περισσότερες κινήσεις γίνονται με τους αντίχειρες, κάτι που έχει επίσης ένα στοχευμένο αλλά απαλό αποτέλεσμα.
• Σουηδικά. Η σουηδική τεχνική περιλαμβάνει κινήσεις χαϊδεύματος και τριβής, καθώς και απευθείας ζύμωμα της πονεμένης άρθρωσης.

Ο σκοπός του μασάζ επιτυγχάνει τους ακόλουθους στόχους:

• τεντώστε τους μύες και τους συνδέσμους που περιβάλλουν την πονεμένη άρθρωση.
• ελεύθεροι μύες από φλεβικό αίμα.
• αφαιρέστε τις εναποθέσεις από την άρθρωση.
• διεγείρει την εκροή λέμφου και τη ροή του αίματος.
• ανακουφίσει την ένταση?
• βελτίωση της κινητικής λειτουργίας της άρθρωσης.

Φαγητό

Σε περίπτωση αρθρώσεως, το χαρακτηριστικό πιάτο που πρέπει να υπάρχει στη διατροφή είναι το ζελέ - η κατανάλωσή του οδηγεί στην πρόσληψη ζελατίνης στο σώμα, η οποία είναι τόσο απαραίτητη για την κανονική λειτουργία του χόνδρου. Ωστόσο, άλλα πιάτα με ζώα που περιέχουν χόνδρο συνιστώνται επίσης για κατανάλωση.

Επιπλέον, υπάρχει ένας κατάλογος διατροφικών κανόνων που πρέπει να τηρούν οι ασθενείς με αρθροπάθεια:

• μην τρώτε πολύ τη νύχτα, καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει όχι μόνο σε αύξηση βάρους, αλλά και σε επίθεση της νόσου.
• προσπαθήστε να τρώτε κλασματικά - πρωτεΐνες ξεχωριστά, λίπη ξεχωριστά, υδατάνθρακες ξεχωριστά.
• Εάν έχετε μεγάλο σωματικό βάρος, μειώστε το βάρος για να μην προσθέσετε άγχος σε μια ήδη επώδυνη άρθρωση.
• Η καθημερινή διατροφή πρέπει να είναι ισορροπημένη, πλούσια σε βιταμίνες και μικροστοιχεία.

Περιποίηση σπα

Ανάλογα με το στάδιο της αρθροπάθειας, ο ασθενής μπορεί να ενδείκνυται για διαδικασίες σανατόριο-θέρετρο χρησιμοποιώντας ειδική λάσπη:

• Τοπικές εφαρμογές λάσπης. Περιλαμβάνει την εφαρμογή θεραπευτικής θερμής (περίπου 40 βαθμών) λάσπης στις προσβεβλημένες αρθρώσεις για 15-20 λεπτά. Το μάθημα πραγματοποιείται κάθε δεύτερη μέρα και αποτελείται από 10-15 διαδικασίες.
• Γενικές εφαρμογές λάσπης. Γενική εφαρμογή καυτής λάσπης στο ανθρώπινο σώμα. Απαιτούνται περίπου 10 διαδικασίες, που γίνονται κάθε δεύτερη μέρα.
• Λασπόλουτρα με μεταλλικό νερό. Βύθιση ενός ατόμου σε ένα συγκεκριμένο λουτρό που αποτελείται από θεραπευτική λάσπη αναμεμειγμένη με μεταλλικό νερό σε υψηλές θερμοκρασίες (36-37 βαθμούς). Το μάθημα διεξάγεται κατ' αναλογία με τις εφαρμογές.
• Κομπρέσες. Οι κομπρέσες λάσπης διαφόρων συνθέσεων εφαρμόζονται στις προσβεβλημένες αρθρώσεις (όχι περισσότερες από δύο) για μεγάλο χρονικό διάστημα (από μισή ώρα). Τα μαθήματα κυμαίνονται από 10 έως 20 διαδικασίες.

Δεν πρέπει να αποφασίσετε μόνοι σας για τη θεραπεία σπα. Πριν επισκεφτείτε την εγκατάσταση, φροντίστε να συμβουλευτείτε τον θεράποντα ειδικό σας.

Επιπλέον, εμφανίζονται και άλλες διαδικασίες:

• υδροκινησιοθεραπεία;
• υποβρύχια έλξη άκρων με κρεμαστά βάρη.
• μασάζ δόνησης?
• Ρεφλεξολογία?
• ιαματικά λουτρά.

Χειρουργική

Η χειρουργική επέμβαση πραγματοποιείται για τη βελτίωση της κινητικότητας των αρθρώσεων, καθώς και για την αφαίρεση μέρους του χόνδρου ή των κατεστραμμένων μηνίσκων.

Η χειρουργική επέμβαση για την αρθροπάθεια είναι η τελευταία λύση, στην οποία πρέπει να καταφύγουμε μόνο εάν οι συντηρητικές μέθοδοι θεραπείας δεν έχουν φέρει θετικό αποτέλεσμα και ο ασθενής υποφέρει από πόνο, μερική ή πλήρη ακινησία της άρθρωσης.

Κατά τη διάρκεια της επέμβασης αφαιρείται ένα θραύσμα χόνδρου που έχει προσβληθεί από αρθροπάθεια, γυαλίζεται για να δώσει λεία επιφάνεια, αφαιρούνται οι αναπτύξεις χόνδρου και κόβεται μέρος των κατεστραμμένων συνδέσμων.

Η πιο κοινή χειρουργική επέμβαση είναι:

• άρθρωση ισχίου - μερική αφαίρεση του χόνδρου και του οστικού ιστού του μηριαίου οστού και του πυελικού οστού.
• άρθρωση γόνατος – αντικατάσταση της αρθρικής επιφάνειας της άρθρωσης με μεταλλικές ή συνδυασμένες προθέσεις.

Λαϊκές θεραπείες

Οι λαϊκές θεραπείες δεν είναι σε θέση να νικήσουν την αρθροπάθεια από μόνες τους, αλλά μπορούν να είναι ένα εξαιρετικό βοηθητικό. Το κύριο πράγμα είναι να συμβουλευτείτε τον ορθοπεδικό σας πριν από τη χρήση.

Τα πιο αποτελεσματικά στη λαϊκή ιατρική για την καταπολέμηση της νόσου είναι οι αλοιφές, οι κομπρέσες και τα λουτρά.

Αλοιφές

Για να έχουν αποτέλεσμα, οι αλοιφές πρέπει να εφαρμόζονται με κινήσεις μασάζ και να αφήνονται στο δέρμα για αρκετή ώρα, για παράδειγμα, όλη τη νύχτα.

Αλοιφή Νο. 1:

• 1 κρόκος αυγού?
• 1 κουτ. νέφτι;
• 1 κουτ. μηλόξυδο.

Ανακατεύουμε καλά όλα τα υλικά.

Τρόπος εφαρμογής. Η πονεμένη άρθρωση πρέπει να λιπαίνεται τη νύχτα, να τυλίγεται καλά. Χρησιμοποιήστε τρεις φορές την εβδομάδα.

Αλοιφή Νο 2:

• 100 g μέλι?
• 3 γρ μούμια.

Ανακατεύουμε καλά όλα τα υλικά.

Τρόπος εφαρμογής. Εφαρμόστε καθημερινά το βράδυ για μια εβδομάδα.

Κομπρέσες

Για την αρθροπάθεια, πρέπει να είναι ζεστά και υγρά. Η συμπίεση που εφαρμόζεται στην άρθρωση καλύπτεται με μια μεμβράνη και ένα ζεστό πανί.

Κομπρέσα Νο. 1:

• νερό?
• 1 κουτ. φυτικό λάδι?
• 6 φύλλα κολλιτσίδας.

Τα στοιβαγμένα φύλλα πρέπει να κρατηθούν για λίγο πάνω από ένα τηγάνι με ζεστό νερό για να ατμιστούν.

Τρόπος εφαρμογής. Η άρρωστη άρθρωση λιπαίνεται με φυτικό έλαιο, τυλιγμένο σε φύλλα, τυλιγμένο σε μεμβράνη και ζεστό κασκόλ. Πρέπει να το κρατήσετε για αρκετές ώρες.

Κομπρέσα Νο. 2:

• 2 τσόφλια αυγών?
• 1 κ.γ. μεγάλο. λιπαρό κεφίρ.

Τα κοχύλια σε σκόνη αναμειγνύονται με κεφίρ μέχρι να σχηματιστεί μια παχιά πάστα.

Τρόπος εφαρμογής. Το προϊόν διανέμεται στην επώδυνη άρθρωση, καλύπτεται με λινό ύφασμα και μεμβράνη προσκόλλησης, μετά την οποία η άρθρωση χρειάζεται ζεστασιά (για παράδειγμα, κάτω από μια κουβέρτα). Μετά από δύο ώρες, η σύνθεση πρέπει να ξεπλυθεί.

Λουτρά

Εάν μια μεγάλη άρθρωση πάσχει από αρθροπάθεια, ενδείκνυται η θέρμανση και το μπάνιο είναι μια εξαιρετική θεραπεία για αυτό.

Μπάνιο με αλάτι και πεύκο:

• 1 κιλό θαλασσινό αλάτι.
• πολλά κλαδιά πεύκου?
• 3 ψιλοκομμένοι κόνδυλοι αγκινάρας Ιερουσαλήμ.
• 2 κ.σ. μεγάλο. μέλι;
• 1 κουτ. νέφτι.

Όλα τα συστατικά αναμιγνύονται σε ένα λουτρό με ζεστό νερό. Αυτό το μπάνιο διαρκεί έως και μισή ώρα.

Δεν πρέπει να κάνετε θεραπευτικά λουτρά κάθε μέρα - το διάστημα μεταξύ των διαδικασιών πρέπει να είναι 1 ημέρα.

Λουτρό με βότανα:

• 4 κ.σ. μεγάλο. τσουκνίδα;
• 3 κ.σ. μεγάλο. Βαλσαμόχορτο?
• 2 κ.σ. μεγάλο. καλέντουλα?
• 3 κ.σ. μεγάλο. ρίγανη;
• 1 κ.γ. μεγάλο. κώνειο;
• 1 κ.γ. μεγάλο. ρίζα κολλιτσίδα?
• 500 γρ πηλό.

Ρίξτε βραστό νερό πάνω από τα ανάμεικτα βότανα και αφήστε το να βράσει για μια ώρα. Μετά την πάροδο του χρόνου, προστίθεται άργιλος, το διάλυμα αναμιγνύεται καλά και χύνεται σε ένα ζεστό λουτρό. Κοστίζει περίπου 20 λεπτά για να ξαπλώσετε στο μπάνιο.

Μέτρα πρόληψης

Παρά τους πολλούς λόγους που προκαλούν την ασθένεια, υπάρχουν επίσης αποτελεσματικά μέτρα που έχουν σχεδιαστεί για την προστασία ενός ατόμου από την εμφάνιση αρθροπάθειας:

• Φυσική δραστηριότητα. Η υγιής και μέτρια σωματική δραστηριότητα, ειδικά με την κατάλληλη τεχνική, όχι μόνο θα βοηθήσει στην καταπολέμηση του υπερβολικού βάρους, αλλά θα αυξήσει επίσης τη μικροκυκλοφορία του αίματος γύρω από τον αρθρικό χόνδρο, εμπλουτίζοντας έτσι τον χόνδρο με τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για τη φυσιολογική λειτουργία του.
• Ζεστός. Η υποθερμία των αρθρώσεων πρέπει να αποφεύγεται.
• Θρέψη. Μια σωστή, ισορροπημένη διατροφή που περιέχει τις καθημερινές ανάγκες σε θρεπτικά συστατικά, καθώς και βιταμίνες και μικροστοιχεία, θα βοηθήσει τις αρθρώσεις σας να ζήσουν μια μακρά και ευτυχισμένη ζωή.
• Κανονικό βάρος. Η διατήρηση ενός φυσιολογικού βάρους καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μειώνει την πιθανότητα αρθροπάθειας στο ελάχιστο.

Η αρθροπάθεια είναι μια ασθένεια που μπορεί να προσβληθεί από πολλούς ανθρώπους: από αθλητές (μεταξύ των οποίων αυτή είναι η πιο κοινή πάθηση) μέχρι τους λάτρεις ενός απολύτως ανθυγιεινού τρόπου ζωής. Αλλά η λήψη προληπτικών μέτρων, η έγκαιρη επικοινωνία με έναν ορθοπεδικό και η τήρηση όλων των οδηγιών επιτρέπει, αν όχι την πλήρη εξάλειψη της πιθανότητας να αρρωστήσετε, τουλάχιστον τη μείωση της ζημιάς στο ελάχιστο.